Założenie firmy w Turcji 2026: Kompletny przewodnik

Turcja jest jednym z najdynamiczniejszych rynków dla przedsiębiorców z Europy i świata. Z populacją ponad 85 milionów osób, strategiczną lokalizacją na skrzyżowaniu Europy i Azji, rosnącą klasą średnią i prężnym sektorem technologicznym, kraj ten oferuje ogromne możliwości biznesowe. Turecki Kodeks Handlowy (Türk Ticaret Kanunu, nr 6102), który wszedł w życie w 2012 roku, zmodernizował prawo korporacyjne i dostosował je do standardów europejskich. Dla obywateli polskich Turcja stanowi atrakcyjny rynek zarówno dla eksportu, jak i dla bezpośrednich inwestycji. Pełny tekst kodeksu handlowego dostępny jest na stronie mevzuat.gov.tr.

Jedną z kluczowych zalet tureckiego systemu prawnego jest pełna otwartość na inwestycje zagraniczne. Cudzoziemcy mogą zakładać firmy w Turcji na tych samych zasadach co obywatele tureccy – nie ma wymogu partnera lokalnego, nie ma ograniczeń dotyczących udziału zagranicznego kapitału (z wyjątkiem kilku sektorów strategicznych), a procedura rejestracji jest identyczna. Ponadto, Turcja oferuje szereg zachęt inwestycyjnych, w tym zwolnienia podatkowe, dotacje i preferencyjne warunki w specjalnych strefach ekonomicznych.

Rok 2026 przynosi dalsze ułatwienia dla przedsiębiorców w Turcji. System MERSİS (Merkezi Sicil Kayıt Sistemi – Centralny System Rejestracji) umożliwia elektroniczną rejestrację firm, co skraca czas i redukuje biurokrację. Ponadto, rząd turecki kontynuuje program zachęt inwestycyjnych YATIRIM TEŞVİK, oferujący korzystne warunki dla nowych inwestycji w priorytetowych sektorach i regionach.

W niniejszym artykule szczegółowo omawiamy wszystkie aspekty zakładania firmy w Turcji – od wyboru formy prawnej, przez procedurę rejestracji, po kwestie podatkowe i kadrowe. Nasz przewodnik jest skierowany do polskich przedsiębiorców rozważających wejście na rynek turecki i zapewnia praktyczne informacje potrzebne do podjęcia świadomej decyzji biznesowej.

Formy prawne działalności gospodarczej w Turcji

Turecki system prawny oferuje kilka form prowadzenia działalności gospodarczej, z których każda ma odmienne cechy, wymagania i konsekwencje prawne. Najczęściej wybieranymi formami przez zagranicznych inwestorów są spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Limited Şirket – Ltd. Şti.) i spółka akcyjna (Anonim Şirket – A.Ş.). Obie formy zapewniają ograniczoną odpowiedzialność wspólników, co oznacza, że odpowiadają oni za zobowiązania spółki jedynie do wysokości wniesionych wkładów, a ich majątek osobisty jest chroniony.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Ltd. Şti.) jest najpopularniejszą formą wśród małych i średnich przedsiębiorstw. Może być założona przez jednego lub więcej wspólników (maksymalnie 50), z minimalnym kapitałem zakładowym wynoszącym 10 000 TL. Kapitał nie musi być w pełni wpłacony przy rejestracji – wystarczy wpłacić 25% w ciągu pierwszych 24 miesięcy. Spółka Ltd. Şti. jest zarządzana przez jednego lub więcej dyrektorów (müdür), którzy mogą być wspólnikami lub osobami z zewnątrz. Nie wymaga rady nadzorczej ani biegłego rewidenta (z wyjątkiem firm przekraczających określone progi obrotów).

Spółka akcyjna (A.Ş.) jest bardziej formalną strukturą, przeznaczoną dla większych przedsięwzięć. Może być założona przez jednego lub więcej akcjonariuszy (bez limitu), z minimalnym kapitałem zakładowym wynoszącym 50 000 TL (lub 100 000 TL dla spółek z kapitałem zarejestrowanym). Spółka A.Ş. jest zarządzana przez zarząd (yönetim kurulu) składający się z co najmniej jednego członka. Posiada walny zjazd akcjonariuszy (genel kurul) jako najwyższy organ decyzyjny. Spółki A.Ş. przekraczające określone progi podlegają obowiązkowi audytu przez niezależnego biegłego rewidenta.

Inne dostępne formy to: spółka jawna (Kollektif Şirket) – wszyscy wspólnicy odpowiadają solidarnie i bez ograniczeń; spółka komandytowa (Komandit Şirket) – z komplementariuszami odpowiadającymi bez ograniczeń i komandytariuszami z ograniczoną odpowiedzialnością; oraz oddział firmy zagranicznej (Şube) – nie posiada odrębnej osobowości prawnej, ale umożliwia prowadzenie działalności na terytorium Turcji. Wybór formy prawnej zależy od wielu czynników, w tym: planowanej skali działalności, struktury właścicielskiej, potrzeb finansowych i planów rozwojowych.

Procedura rejestracji spółki krok po kroku

Rejestracja firmy w Turcji rozpoczyna się od uzyskania tureckiego numeru podatkowego (vergi numarası) przez zagranicznych wspólników i dyrektorów. Numer ten jest niezbędny do wszelkich czynności prawnych i finansowych w Turcji i można go uzyskać w lokalnym urzędzie skarbowym (Vergi Dairesi) na podstawie paszportu. Następnie należy otworzyć konto bankowe w tureckim banku, na które zostanie wpłacony kapitał zakładowy. Bank wyda potwierdzenie wpłaty kapitału, które jest wymagane przy rejestracji.

Kolejnym krokiem jest przygotowanie umowy spółki (şirket ana sözleşmesi / esas sözleşme), która określa: firmę i siedzibę spółki, przedmiot działalności, dane wspólników/akcjonariuszy, wysokość kapitału zakładowego i udziałów poszczególnych wspólników, zasady zarządzania, rok obrotowy i inne kluczowe kwestie organizacyjne. Umowa spółki musi być sporządzona w języku tureckim i zawierać klauzule wymagane przez Kodeks Handlowy. Zaleca się, aby umowę sporządził doświadczony adwokat korporacyjny, który uwzględni specyficzne potrzeby biznesowe klienta.

Rejestracja w systemie MERSİS (Centralny System Rejestracji) jest następnym etapem. System umożliwia elektroniczne wypełnienie formularza rejestracyjnego i przesłanie dokumentów. Po zatwierdzeniu wstępnym, dokumenty są przekazywane do właściwej Izby Handlowej (Ticaret Odası), gdzie dokonuje się oficjalnej rejestracji spółki w Rejestrze Handlowym (Ticaret Sicili). Jednocześnie spółka jest automatycznie rejestrowana w urzędzie skarbowym, ZUS-ie tureckim (SGK) i uzyskuje numer NIP (vergi kimlik numarası).

Po rejestracji w Rejestrze Handlowym spółka uzyskuje osobowość prawną i może rozpocząć działalność. Jednak w zależności od rodzaju planowanej działalności, mogą być wymagane dodatkowe licencje i pozwolenia – na przykład licencja na prowadzenie działalności finansowej, pozwolenie na import/eksport określonych towarów, licencja turystyczna itp. Cała procedura rejestracji podstawowej trwa zazwyczaj od 3 do 7 dni roboczych, pod warunkiem kompletności dokumentacji. Dodatkowe licencje mogą wymagać osobnego czasu na uzyskanie.

Kapitał zakładowy i struktura właścicielska

Minimalne wymagania dotyczące kapitału zakładowego w Turcji są stosunkowo niskie w porównaniu z wieloma krajami europejskimi. Dla spółki z o.o. (Ltd. Şti.) minimalna kwota wynosi 10 000 TL, a dla spółki akcyjnej (A.Ş.) – 50 000 TL. Warto podkreślić, że kapitał ten nie musi być w pełni wpłacony przy rejestracji. Prawo tureckie wymaga wpłaty co najmniej 25% kapitału zakładowego w ciągu 24 miesięcy od rejestracji, a pozostałą część – zgodnie z harmonogramem ustalonym w umowie spółki.

Kapitał zakładowy może być wniesiony w formie pieniężnej (wpłata na rachunek bankowy spółki) lub niepieniężnej (aporty w postaci nieruchomości, maszyn, praw własności intelektualnej itp.). Aporty niepieniężne podlegają wycenie przez biegłego rzeczoznawcę wyznaczonego przez sąd. Wycena jest wiążąca i nie może być zawyżona – wartość aportu nie może przekraczać wartości ustalonej przez biegłego. Wpłaty kapitału w walutach obcych są dopuszczalne, a przeliczenie na liry tureckie następuje po kursie z dnia wpłaty.

Struktura właścicielska spółki tureckiej nie podlega ograniczeniom co do udziału kapitału zagranicznego – cudzoziemcy mogą posiadać 100% udziałów/akcji spółki tureckiej. Nie ma wymogu posiadania lokalnego partnera tureckiego (z wyjątkiem nielicznych sektorów regulowanych, takich jak media nadawcze, gdzie udział zagraniczny jest ograniczony). Wspólnicy mogą być osobami fizycznymi (obywatelami tureckimi lub cudzoziemcami) lub osobami prawnymi (firmami tureckimi lub zagranicznymi).

Przeniesienie udziałów/akcji w spółce tureckiej przez cudzoziemca nie podlega specjalnym ograniczeniom. Udziały w spółce Ltd. Şti. mogą być przenoszone na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników (wymagana większość 75% głosów, chyba że umowa spółki stanowi inaczej). Akcje spółki A.Ş. są co do zasady swobodnie zbywalne, choć umowa spółki może wprowadzać ograniczenia (np. prawo pierwszeństwa dla dotychczasowych akcjonariuszy). Transfer udziałów/akcji przez cudzoziemca nie wymaga dodatkowych zgód administracyjnych.

System podatkowy dla firm w Turcji

Turecki system podatkowy jest regulowany przez kilka kluczowych ustaw, z których najważniejsze to: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Kurumlar Vergisi Kanunu, nr 5520), Ustawa o podatku od wartości dodanej (KDV Kanunu, nr 3065) oraz Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (Gelir Vergisi Kanunu, nr 193). Stawka podatku dochodowego od osób prawnych (kurumlar vergisi) wynosi 25% w 2026 roku i jest stosowana do zysku netto firmy. Szczegóły regulacji podatkowych są dostępne na stronie mevzuat.gov.tr.

Podatek od wartości dodanej (KDV – Katma Değer Vergisi) jest tureckim odpowiednikiem europejskiego VAT-u. Obowiązują trzy stawki: podstawowa 20%, obniżona 10% (m.in. podstawowe artykuły spożywcze, usługi hotelarskie) oraz obniżona 1% (m.in. prasa, niektóre produkty rolne). Firmy zarejestrowane jako podatnicy KDV mają prawo do odliczania podatku naliczonego od swoich zakupów. Deklaracje KDV składane są miesięcznie, a płatności dokonywane do 26 dnia następnego miesiąca.

Podatek od dywidend (temettü stopaj vergisi) jest potrącany u źródła przy wypłacie zysków wspólnikom. Stawka wynosi 10% dla osób fizycznych i nie jest pobierana w przypadku dywidend wypłacanych między spółkami tureckimi (zwolnienie z tytułu uczestnictwa). Dla dywidend wypłacanych zagranicznym wspólnikom, stawka może być obniżona na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania – umowa polsko-turecka przewiduje maksymalną stawkę 10% (lub 5% jeśli udziałowiec posiada co najmniej 25% kapitału spółki).

Inne istotne obciążenia podatkowe i parapodatkowe obejmują: składki na ubezpieczenie społeczne pracowników (SGK – łączna stawka pracodawcy i pracownika wynosi około 37,5% wynagrodzenia brutto), podatek od czynności prawnych (damga vergisi – stosowany do umów i dokumentów), opłaty rejestracyjne i roczne opłaty za wpis do rejestru handlowego. System podatkowy w Turcji jest stosunkowo złożony i wymaga profesjonalnej obsługi księgowej – firmy są zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z tureckimi standardami rachunkowości (TFRS/TMS) i składania rocznych zeznań podatkowych.

Pozwolenie na pracę dla zagranicznych przedsiębiorców

Cudzoziemiec zakładający firmę w Turcji potrzebuje pozwolenia na pracę (çalışma izni), aby legalnie prowadzić działalność i pełnić funkcje zarządcze w spółce. Pozwolenie na pracę jest wydawane przez Ministerstwo Pracy i Zabezpieczenia Społecznego (Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı) i stanowi jednocześnie pozwolenie na pobyt – jego posiadacz nie potrzebuje odrębnego pozwolenia na pobyt. Wniosek o pozwolenie na pracę jest składany przez firmę turecką, która będzie zatrudniać cudzoziemca.

Wymagania dotyczące pozwolenia na pracę dla dyrektorów/wspólników firm obejmują: zarejestrowaną spółkę w tureckim rejestrze handlowym, kapitał zakładowy na odpowiednim poziomie, udokumentowane kwalifikacje i doświadczenie zawodowe wnioskodawcy, oraz plan biznesowy uzasadniający potrzebę zatrudnienia cudzoziemca. W przypadku nowo założonych firm Ministerstwo Pracy może wymagać dodatkowych dokumentów potwierdzających realność planowanej działalności, takich jak umowy z kontrahentami, plan finansowy czy dokumenty wynajmu biura.

Procedura uzyskania pozwolenia na pracę trwa zazwyczaj od 30 do 60 dni. Wniosek jest składany elektronicznie za pośrednictwem systemu e-çalışma, a dokumenty papierowe są dostarczane do właściwego oddziału Ministerstwa Pracy. Pozwolenie jest wydawane na okres do jednego roku dla pierwszego wniosku i może być przedłużane na dłuższe okresy (do dwóch lat przy pierwszym przedłużeniu, do trzech lat przy kolejnych). Po ośmiu latach legalnej pracy w Turcji cudzoziemiec może ubiegać się o pozwolenie na pracę na czas nieokreślony.

Alternatywą dla standardowego pozwolenia na pracę jest tzw. Karta Turkusowa (Turkuaz Kart), przeznaczona dla wykwalifikowanych cudzoziemców, inwestorów i przedsiębiorców wnoszących szczególny wkład w turecką gospodarkę. Karta Turkusowa łączy pozwolenie na pracę i pobyt na czas nieokreślony i zapewnia szerokie uprawnienia, zbliżone do obywatelstwa tureckiego. Kwalifikacja do Karty Turkusowej wymaga spełnienia rygorystycznych kryteriów dotyczących wykształcenia, doświadczenia zawodowego, skali inwestycji i potencjalnego wpływu na turecką gospodarkę.

Zachęty inwestycyjne i strefy ekonomiczne

Turecki rząd oferuje szereg zachęt inwestycyjnych mających na celu przyciągnięcie zarówno krajowego, jak i zagranicznego kapitału. System zachęt inwestycyjnych (Yatırım Teşvik Sistemi) obejmuje cztery schematy: ogólny schemat zachęt, schemat zachęt regionalnych, schemat zachęt dla dużych inwestycji oraz schemat zachęt strategicznych. Każdy schemat oferuje różne korzyści, w tym: zwolnienia z cła na importowane maszyny i urządzenia, zwolnienia z KDV, ulgi w podatku dochodowym, dotacje do składek na ubezpieczenie społeczne, oraz alokację gruntów pod inwestycje.

Organizowane strefy przemysłowe (Organize Sanayi Bölgeleri – OSB) oferują gotową infrastrukturę (drogi, media, telekomunikacja) oraz dodatkowe korzyści podatkowe i administracyjne. W Turcji funkcjonuje ponad 300 OSB, w tym kilkadziesiąt z wolnymi terenami inwestycyjnymi. Firmy działające w OSB korzystają ze zwolnienia z podatku od nieruchomości, niższych cen mediów, uproszczonej procedury uzyskiwania pozwoleń budowlanych oraz dostępu do wspólnej infrastruktury logistycznej i transportowej.

Wolne strefy handlowe (Serbest Bölge) to specjalne obszary oferujące najbardziej korzystne warunki podatkowe. Firmy działające w wolnych strefach są zwolnione z podatku dochodowego (pod warunkiem eksportu co najmniej 85% produkcji), KDV, cła i opłat celnych. Ponadto, transfery zysków i dywidend z wolnych stref nie podlegają dodatkowym podatkom. W Turcji funkcjonuje kilkanaście wolnych stref handlowych, zlokalizowanych głównie w regionach nadmorskich i przy granicach.

Technologiczne strefy rozwoju (Teknoloji Geliştirme Bölgeleri – Teknopark) to specjalne strefy przeznaczone dla firm technologicznych, badawczo-rozwojowych i innowacyjnych. Firmy działające w technoparkach korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od zysków generowanych z działalności B+R (do końca 2028 roku), zwolnienia z KDV na usługi B+R, oraz ulg w podatkach od wynagrodzeń pracowników B+R. W Turcji funkcjonuje ponad 90 technoparków, z których największe znajdują się przy renomowanych uniwersytetach w Stambule, Ankarze i Izmirze.

Obowiązki pracodawcy w Turcji

Firma zatrudniająca pracowników w Turcji podlega szeregowi obowiązków wynikających z tureckiego prawa pracy (İş Kanunu, nr 4857) oraz prawa ubezpieczeń społecznych. Podstawowe obowiązki pracodawcy obejmują: zawarcie pisemnej umowy o pracę (w przypadku umów na czas określony powyżej jednego roku lub umów specyficznych), rejestrację pracowników w systemie ubezpieczeń społecznych (SGK) w ciągu jednego dnia od rozpoczęcia pracy, terminowe wypłacanie wynagrodzeń, zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, oraz prowadzenie dokumentacji pracowniczej.

Wynagrodzenie minimalne (asgari ücret) w Turcji jest ustalane corocznie przez komisję złożoną z przedstawicieli rządu, pracodawców i związków zawodowych. W 2026 roku wynagrodzenie minimalne brutto zostało ponownie podwyższone. Pracodawca jest zobowiązany do wypłacania wynagrodzenia co najmniej raz w miesiącu, w formie przelewu bankowego (wypłaty gotówkowe są niedozwolone dla firm zatrudniających więcej niż pięciu pracowników). Oprócz wynagrodzenia zasadniczego, pracodawca ponosi koszty składek na ubezpieczenie społeczne (ok. 22,5% wynagrodzenia brutto po stronie pracodawcy).

Tureckie prawo pracy przewiduje szereg uprawnień pracowniczych, w tym: roczny urlop wypoczynkowy (od 14 do 26 dni roboczych, w zależności od stażu pracy), urlop macierzyński (łącznie 16 tygodni), urlop ojcowski (5 dni), urlop okolicznościowy (ślub, narodziny, śmierć bliskiego), oraz ochronę przed nieuzasadnionym zwolnieniem (w firmach zatrudniających powyżej 30 pracowników). Rozwiązanie umowy o pracę wymaga zachowania okresu wypowiedzenia (od 2 do 8 tygodni, w zależności od stażu) i może wiązać się z obowiązkiem wypłaty odprawy (kıdem tazminatı) w wysokości jednego wynagrodzenia brutto za każdy rok pracy.

Firmy zatrudniające co najmniej 50 pracowników mają dodatkowe obowiązki, w tym: zatrudnienie specjalisty ds. BHP (iş güvenliği uzmanı), lekarza zakładowego (işyeri hekimi), organizację szkoleń z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, oraz prowadzenie oceny ryzyka zawodowego. Ponadto, wszystkie firmy, niezależnie od wielkości, mają obowiązek prowadzenia rejestru wypadków przy pracy i zgłaszania ich do SGK. Naruszenie przepisów prawa pracy wiąże się z karami finansowymi, a w poważnych przypadkach – z odpowiedzialnością karną.

Księgowość i sprawozdawczość finansowa

Firmy w Turcji są zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z tureckimi standardami rachunkowości (TFRS – Türkiye Finansal Raporlama Standartları), które są zbieżne z międzynarodowymi standardami IFRS. Obowiązek prowadzenia pełnej księgowości dotyczy wszystkich spółek kapitałowych (Ltd. Şti. i A.Ş.), niezależnie od ich wielkości. Księgi rachunkowe muszą być prowadzone w języku tureckim i w lirach tureckich. Dokumenty księgowe muszą być przechowywane przez okres co najmniej pięciu lat.

Rok obrotowy w Turcji zazwyczaj pokrywa się z rokiem kalendarzowym (1 stycznia – 31 grudnia), choć firmy mogą wybrać inny okres obrotowy za zgodą urzędu skarbowego. Roczne zeznanie podatkowe (kurumlar vergisi beyannamesi) musi być złożone do 30 kwietnia roku następującego po roku obrotowym. Ponadto, firmy składają kwartalne deklaracje zaliczek na podatek dochodowy, miesięczne deklaracje KDV, miesięczne deklaracje podatku od wynagrodzeń i miesięczne deklaracje SGK.

Obowiązek badania sprawozdania finansowego przez biegłego rewidenta (bağımsız denetim) dotyczy spółek A.Ş. przekraczających określone progi (suma aktywów, przychody netto, liczba pracowników) oraz wszystkich spółek notowanych na giełdzie. Mniejsze firmy nie podlegają obowiązkowemu audytowi, ale mogą dobrowolnie poddać się badaniu, co zwiększa ich wiarygodność wobec banków, kontrahentów i potencjalnych inwestorów.

Profesjonalna obsługa księgowa jest niezbędna dla każdej firmy działającej w Turcji. Wielu zagranicznych przedsiębiorców korzysta z usług tureckich biur rachunkowych (mali müşavirlik bürosu), które zapewniają: prowadzenie ksiąg rachunkowych, przygotowanie i składanie deklaracji podatkowych, obsługę kadrowo-płacową, doradztwo podatkowe oraz reprezentację przed urzędem skarbowym. Koszty obsługi księgowej zależą od wielkości firmy i złożoności operacji, ale są znacznie niższe niż w krajach Europy Zachodniej.

Praktyczne wskazówki dla polskich przedsiębiorców

Wejście na rynek turecki wymaga starannego planowania i dobrego zrozumienia lokalnych realiów biznesowych. Pierwszym krokiem powinno być zbadanie rynku – analiza konkurencji, identyfikacja potencjalnych klientów i partnerów, zrozumienie regulacji branżowych oraz ocena barier wejścia. Polskie firmy mogą skorzystać ze wsparcia Polsko-Tureckiej Izby Handlowej, Biura Handlowego Ambasady RP w Ankarze oraz programów eksportowych oferowanych przez polskie agencje rządowe.

Wybór lokalizacji firmy w Turcji ma istotne znaczenie. Stambuł jest naturalnym wyborem dla większości działalności – oferuje największy rynek konsumencki, najlepszą infrastrukturę, najłatwiejszy dostęp do wykwalifikowanej kadry i najlepsze połączenia międzynarodowe. Ankara jest atrakcyjna dla firm współpracujących z sektorem publicznym i rządowym. Izmir, Bursa i Antalya oferują niższe koszty operacyjne i dostęp do specyficznych rynków regionalnych.

Kultura biznesowa w Turcji różni się od polskiej i wymaga pewnej adaptacji. Relacje osobiste odgrywają kluczową rolę w tureckim biznesie – budowanie zaufania i osobistych więzi z partnerami handlowymi jest równie ważne jak oferta cenowa i jakość produktu. Spotkania biznesowe często rozpoczynają się od rozmów towarzyskich i herbaty, a negocjacje mogą być bardziej czasochłonne niż w Polsce. Znajomość podstaw języka tureckiego jest atutem, choć w środowisku międzynarodowym komunikacja w języku angielskim jest powszechna.

Kancelaria Sadaret Adwokaci oferuje kompleksową obsługę prawną dla polskich przedsiębiorców wchodzących na rynek turecki. Nasze usługi obejmują: doradztwo w zakresie wyboru optymalnej formy prawnej, rejestrację firmy w tureckim rejestrze handlowym, uzyskanie pozwoleń na pracę dla kadry zarządzającej, doradztwo podatkowe i compliance, przygotowanie i weryfikację umów handlowych, obsługę korporacyjną (zgromadzenia wspólników, zmiany w umowie spółki) oraz reprezentację przed organami administracji. Informacje o systemie sądownictwa handlowego są dostępne na stronie adalet.gov.tr.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)